درمانی جدید، روزنه امیدی برای میلیونها بیمار دچار آرتروز

به گزارش طب اصیل به نقل از خبرنگاران جوان، گروهی از دانشمندان گزارش داده اند که یک پروتئین تزریقی جدید می تواند با تحریک رشد مجدد غضروف، به درمان میلیونها نفر از مبتلایان به استئوآرتریت (آرتروز تخریبی) کمک نماید.
این کشف، امید های تازه ای را در مبارزه با بیماری ای تخریبی که اکنون هیچ درمان قطعی برای آن وجود ندارد، بوجود آورده است.
استئوآرتریت که شایع ترین نوع آرتروز است یک بیماری تخریبی شمرده می شود که سبب تحلیل تدریجی غضروف شده و به درد، تورم و مشکلات حرکتی می انجامد. این بیماری ناشی از افزایش سن، لطمه دیدگی یا چاقی است. هم اکنون، انتخابهای درمانی محدود به کنترل علایم بوسیله دارو، فیزیوتراپی و در تعدادی موارد جراحی هستند و هیچ راهکاری برای رفع علت اصلی بیماری وجود ندارد.
کشف جدید
دانشمندان دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد روشی غیرجراحی برای ترمیم غضروف ابداع نموده اند. آنها ماده ای ساخته اند که پروتئینی به نام «۱۵-PGDH» را هدف قرار می دهد. سطح این پروتئین با افزایش سن بالا می رود و در تجزیه مولکولی که برای عملکرد سلول های بنیادی حیاتی می باشد، نقش دارد.
مطالعه ای که در نشریه علمی *Science* انتشار یافت، نشان داد که مهار این پروتئین منتج به بازسازی و افزایش توده عضلانی در موش ها می شود. نتایج امیدوارکننده آزمایش ها نشاندهنده آن بود که در موش های مسن، مهار پروتئین ۱۵-PGDH موجب افزایش ضخامت غضروف لطمه دیده در سطح مفصل شده است.
همین طور این درمان تزریقی به جلوگیری از آرتروز بعد از لطمه هایی شبیه به پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) کمک کرده است. محققان برای تأیید بیشتر این یافته ها، نمونه های غضروفی افراد دچار استئوآرتریت را نیز مورد بررسی قرار دادند. یک هفته بعد از مهار پروتئین ۱۵-PGDH، آنها شاهد کاهش چشم گیر فعالیت ژن های در رابطه با تخریب غضروف بودند.
دکتر نیدی بوتانی، دانشیار جراحی ارتوپدی و نویسنده اصلی این تحقیق، نتایج به دست آمده خصوصاً میزان بازسازی غضروف در موش های مسن را «قابل توجه و شگفت انگیز» توصیف کرد. او اضافه کرد: «مکانیسم عمل این تکنیک خیلی جذاب است و دیدگاه ما را نسبت به چگونگی بازسازی بافت ها به کلی تغییر داده است… این تکنیک پاسخی به یک نیاز پزشکی بزرگ و بی پاسخ مانده است.»
دکتر هلن بلاو، استاد میکروبیولوژی و ایمونولوژی و از دیگر نویسندگان اصلی این تحقیق، نیز گفت: این موفقیت «رویکردی نوین برای بازسازی بافت در بزرگسالان» شمرده می شود و «نویدبخشِ درمان آرتروز ناشی از افزایش سن یا لطمه دیدگی در عرصه بالینی است.» مراحل بعدی
باوجود اهمیت این یافته های اولیه، پژوهشگران تاکید می کنند که این مطالعه بر روی موش ها و نمونه های بافت انسانی آزمایشگاهی متمرکز بوده است. درنتیجه، آزمایش های بالینی گسترده ای بر روی انسان برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی این درمان در بازسازی غضروف و جلوگیری از آرتروز مورد نیاز است.
دکتر بوتانی امیدوار است که به زودی آزمایش های بالینی را شروع کند و از این “پیشرفت بالقوه” ابراز اشتیاق می کند، که می تواند راه را برای بازسازی غضروف موجود و پیشگیری از جراحی های دردناک تعویض مفصل هموار کند. در صورت موفقیت، این درمان می تواند منتج به توسعه یک داروی خوراکی یا تزریقی شود که نیاز به جراحی های تعویض زانو یا لگن را کم می کند.

منبع: tebeasil.ir