طب ایرانی الگوی طبابت نوین در جهان

به گزارش طب اصیل، قدمت طب سنتی در ایران، به هزاران سال قبل باز می گردد، به صورتی که یونانی ها، طب را از ایرانیان آموخته اند. همین نکته برای پی بردن به اهمیت و جایگاه طب سنتی در نظام سلامت کافی است.
به گزارش طب اصیل به نقل از مهر، ۲۵ تیر ماه روز ملی «طب سنتی» نامگذاری شده است. طب سنتی ایران، یک مکتب طبی کامل و پویا است که جهان را بعنوان نظام احسن و آفریده خالق حکیم می نگرد و پزشک را از بابت تسلط و احاطه او به علوم مختلف و درک صحیح او از جهان هستی حکیم نامیده است. ریشه های مکتب طب سنتی ایران به بیشتر از سه هزار سال قبل می رسد. ستارگان طب سنتی ایران مانند ابن سینا، رازی، علی بن عباس اهوازی، ابن ابی الصادق نیشابوری، سید اسماعیل جرجانی و عماد الدین محمود شیرازی حدود هشت قرن هدایت دانشگاه های طب در غرب و شرق را بر عهده داشتند. دکتر «نورمن هاوارد جونز» در مجله سازمان بهداشت جهانی در سال ۱۹۷۲ می نویسد: مهم ترین مؤلف کتاب های طبی در اسلام ابو علی الحسین ابن سینا است. کتاب طبی او به مدت ۵۰۰ سال در دانشکده های پزشکی اروپا و آسیا تدریس می شده است. محسن ناصری عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی، ضمن اشاره به ریشه های علمی طب سنتی در آثار ابن سینا، بر اهمیت بالای پیشگیری در حفظ سلامت تاکید کرد و خواهان توجه جدی وزارت بهداشت به آموزش نظام مند طب ایرانی شد. این متخصص طب سنتی، با اشاره به اینکه ۸۰ درصد از آموزه های طب سنتی ناظر بر پیشگیری است، اظهار داشت: طب سنتی اصیل ما بر پایه سلامت بنا شده و اگر افراد دستورات ساده آنرا رعایت نمایند، اصولا بیمار نمی شوند. وی با انتقاد از کمبود متخصص طب ایرانی در کشور، اضافه کرد: هم اکنون تنها حدود ۶۰۰ پزشک دوره تخصصی طب ایرانی را طی کرده اند که خیلی از آنها وارد مشاغل دیگر شده اند. ناصری، خواهان توسعه آموزش طب سنتی از مسیرهای رسمی گشت و اظهار داشت: برای توسعه صحیح طب سنتی، باید تربیت پزشک عمومی آشنا به مبانی این طب در دستور کار قرار گیرد، همان گونه که کشورهای توسعه یافته ای مثل چین و آلمان هم این مسیر را دنبال کرده اند. در همین حال، سید مجید غضنفری عضو هیأت مدیره انجمن علمی طب سنتی ایران، عنوان کرد: استانداردسازی داروهای گیاهی با تاکید بر مستندات تاریخی و پژوهش های بالینی، می تواند ایران را به قطب تولید داروهای طبیعی در منطقه تبدیل کند.
وی به نقش «طب تلفیقی» در کاهش هزینه های درمان و افزایش دسترسی به خدمات سلامت اشاره نمود و اضافه کرد: تلفیق هوشمندانه طب رایج با ظرفیتهای درمانی طب ایرانی، نه تنها می تواند بار مالی نظام سلامت را کم کند، بلکه امکان عرضه خدمات جامع تر و شخصی سازی شده به بیماران را در سرتاسر کشور فراهم می آورد. این رویکرد بخصوص در حوزه بیماری های مزمن و جلوگیری از بیماری ها می تواند تحولی اساسی ایجاد نماید.
دبیر انجمن علمی طب سنتی ایران تصریح کرد: تجربیات موفق جهانی نشان داده است که نظام های سلامت با استفاده از طب تلفیقی، هم در بعد اقتصادی و هم در بعد کیفیت خدمات به نتایج مطلوبی دست یافته اند. ما در ایران هم با تاکید بر این الگو می توانیم گامهای بلندی در ارتقاء شاخصهای سلامت برداریم. از سال ۱۳۸۶ نخستین گروه پزشکی تخصصی طب سنتی به دانشگاه وارد شدند و به صورت رسمی طب سنتی به شکل آکادمیک به پزشکان تدریس شد. با عنایت به این که ظرفیتهای طب سنتی خیلی بیشتر از آن چیزی است که هم اکنون عرضه می شود باید قبول نماییم که هنوز به جایگاه مطلوبی که باید قرار گیریم، نرسیده ایم. با عنایت به اقبال عمومی در دهه های اخیر و مهم تر از آن توجه جامعه تخصصی و پزشکان به مکتب طب سنتی ایرانی، ضروری است که در تمام سطوح، هم از سیاست گذاری، برنامه ریزی، قانون گذاری و اجرا بازنگری و صدمه شناسی شود تا چالش های در ارتباط با ارتقا جایگاه طب ایرانی شناسایی و برطرف شود. نفیسه حسینی یکتا مدیرکل دفتر طب ایرانی و مکمل وزارت بهداشت، با بیان این مطلب که مردم ما به استفاده از طب سنتی و مکمل اقبال دارند، اظهار داشت: استفاده از طب سنتی، خواست عمومی جامعه است؛ چونکه کنار هم قرار گرفتن این دو روش درمانی به توفیقات بیشتری در درمان و پیشگیری منجر می شود و به همین دلیل در ایران هم استفاده منطقی از طب سنتی و مکمل در کنار طب رایج برای ارتقاء سلامت جامعه پیگیری می شود. وی با اشاره به اینکه ظرفیتی از طب سنتی را داریم که با یک نگاه علمی و منطقی میتوان از آن بهره گرفت، تصریح کرد: ما به دنبال استفاده بهینه، منطقی و روش مند از ظرفیت طب ایرانی در کشورمان در کنار طب رایج، در امر پیشگیری و درمان جهت کمک به ارتقا سطح سلامت جامعه هستیم.